To, że przestaje się pić, nie oznacza końca problemów, alkoholikiem zostaje się na całe życie. O tym, jak pomóc alkoholikowi wytrwać w trzeźwości – rozmawiamy z Tadeuszem Waradzynem, terapeutą w nowotarskiej Poradni Odwykowej, Sam nie pije od 27 lat.

– Sama decyzja o odstawieniu alkoholu to dopiero początek długiej drogi?

– Nad zmianą pewnych zachowań, przypisywanych chorobie alkoholowej, pracuje się bardzo długo. Trzeba pogodzić się z tym, że jest się do końca życia \"uczulonym\" na alkohol. Trzeźwość to nie tylko niepicie, to takie zmiany, których następstwem jest to, że nie trzeba uciekać w alkohol. Alkohol jest bowiem sposobem ucieczki przed problemami. Trzeźwienie jest nauką alternatywnych sposobów radzenia sobie z cierpieniem. Alkohol obiecuje ulgę w cierpieniu, ale sam staje się źródłem jeszcze większego cierpienia.

– Jak najbliżsi mogą pomóc osobie, która próbuje przestać pić?

– Alkoholicy mają bardzo małe poczucie własnej wartości i jeżeli próbują coś zmienić w swoim życiu, to nie dla siebie, ale dla kogoś. Istotne więc, żeby byli dla kogoś ważni, żeby ktoś przy nich był. Potrzebują wsparcia, pochwał, nawet za niewielkie rzeczy. Mówi się, że alkoholik nawet przez mysie g... przeskakuje o tyczce. I to prawda, nawet błahe problemy urastają dla alkoholika do wielkich. Alkoholik ma depresję, że jest nikim i lęk, żeby nikt się o tym nie dowiedział.

– Fakt, że ktoś nie pije rok czy dwa, to jeszcze nie koniec problemów...

– Bliscy kibicują na początku, cieszą się, że mąż czy ojciec nie pije. Potem już zapominają o problemie, tylko wymagają. Tymczasem alkoholik musi staczać walkę ze sobą przez całe życie. Mój znajomy – Jasiek z Gorlic powiesił się po 10 latach abstynencji.

– Jak się więc zachowywać, co robić, kiedy w najbliższym otoczeniu mamy taką osobę?

– Są trzy ważne zasady: po pierwsze nie wierzyć, po drugie nie wierzyć, po trzecie nie wierzyć. Ale jednocześnie dać takiej osobie wsparcie. Z jednej strony być nieufnym, czujnym, ale z drugiej małymi kroczkami włączać do społeczności rodzinnej, dawać zadania. I ciągle chwalić, takie osoby potrzebują bardzo wiary w siebie.

– Łatwiej jest pozostać w abstynencji, mając pomoc nie tylko najbliższych, ale i fachowców.

– To prawda. W Nowym Targu jest gdzie szukać takiej pomocy. W szpitalu jest oddział terapii odwykowej, gdzie odbywają się 8-tygodniowe turnusy terapii odwykowej. Przy oddziale odbywają się też zajęcia terapeutyczne, na które można chodzić po odbyciu takiego turnusu. Można też korzystać z cotygodniowych spotkań w poradni odwykowej, które między innymi ja prowadzę. Jednocześnie zalecany jest udział w mitingach anonimowych alkoholików.

Wysłuchała: Beata Zalot